Geen podiumplaats voor Nina Derwael tijdens de Olympische finale van de brug met ongelijke leggers. Derwael werd nipt overtroffen door de Amerikaanse Sunisa Lee. De verslagenheid op de Truiense Grote Markt was voelbaar, maar toch was er ook trots op te merken voor Derwael, die na een moeilijk traject toch op de Spelen stond.
Om 15.40 uur werd het even heel stil op de Truiense Grote Markt. Tijdens de Sport- en Ballonhappening werd de achtergrondmuziek stilgelegd om de finale van de brug met ongelijke leggers op de Olympische Spelen in Parijs te volgen. Nina Derwael, de Truiense trots die in Tokio goud haalde op dit toestel, stond immers in de finale.
De spanning was voelbaar op de Grote Markt, waar jong en oud samenkwamen om Derwael aan te moedigen tijdens haar oefening. Nadat ze 14.777 punten scoorde, volgde er een luid applaus. Lang stond de Olympische gymnaste op de derde plaats in de ranking, maar die moest ze uiteindelijk afstaan aan Sunisa Lee. De Amerikaanse scoorde 14.800, nipt meer dan Derwael. Bekijk de oefening van Nina Derwael via deze link op de Instagram van Sporza.
Burgemeester Ingrid Kempeneers en schepen van sport Stijn Vanoirbeek leefden zichtbaar mee met Derwael.
“Het is een prestatie om fier op te zijn, gezien de lange weg die ze heeft afgelegd maar het is zo jammer. Het was haar enorm gegund.”
Ingrid Kempeneers, burgemeester Sint-Truiden
Idool van de nieuwe kampioen
Kaylia Nemour kon haar naam als topfavoriet waarmaken en behaalde het goud, gevolgd door Qiu Qiyuan, die het zilver won. Nemour werd tijdens deze Spelen neergezet als de Nina Derwael van haar generatie en uitte na de finale dan ook haar bewondering voor de Belgische.
Derwael zelf reageerde voor de camera van Sporza met meer emotie dan we van haar gewend zijn. Ze reflecteerde op de weg die ze heeft afgelegd om toch nog op de Spelen te staan. Nina Derwael had te maken met verschillende obstakels op haar weg naar de Spelen in Parijs. Haar coaches vertrokken en zijzelf werd getroffen door schouderblessures, waarvoor ze zelfs geopereerd moest worden. Of ze ooit nog op haar bekende niveau zou turnen, was niet zeker. Maar toch haalde Derwael haar ticket voor Parijs en wist ze zich te kwalificeren voor de finale, iets wat een paar maanden daarvoor nog ondenkbaar leek.(Bekijk hier het eerste interview met Sporza.)
Ambitie voor meer
Derwael vertelde aan Sporza dat ze een dubbel gevoel overhield aan de finale. Aan de ene kant was ze trots en dankbaar dat ze er mocht staan, gezien het parcours dat ze heeft afgelegd, maar ze voelde dat er misschien meer in had gezeten. Ze gaf aan dat ze haar oefening op training al beter had uitgevoerd. Zo nipt naast een medaille grijpen was dan ook een bittere pil. Maar Derwael, immer de ambitieuze dame, meldde al meteen dat ze nog niet klaar is met het turnen. Ze wil nu de komende vier jaar weer hard trainen om in 2028 naar de Olympische Spelen in LA te kunnen gaan.
