Jongeren en geloof, het is al langer geen uitzondering meer. Jongeren vinden steeds meer hun weg naar het katholieke geloof via sociale media maar ook steeds meer via de kerk. In gemeenten als Sint-Truiden ziet het bisdom van Hasselt steeds vaker jongeren onder de vaste kerkgangers en dat is een fenomeen van de afgelopen paar jaar.
Op zondagvoormiddag zit de hoofdkerk van Sint-Truiden opnieuw goed vol. Tussen de gelovigen zijn niet alleen ouderen te zien, maar ook opvallend veel jongeren en gezinnen met jonge kinderen. “We voorzien altijd een kinderhoek waar kinderen kunnen kleuren of spelen. Dat stoort de viering niet, ze zijn hier meer dan welkom,” klinkt het. In de centrumkerken nemen op een gewone zondag zo’n 450 mensen deel aan de eucharistie. Dat aantal stijgt niet spectaculair, maar daalt ook niet meer. Tijdens Kerstmis 2025 werden in het centrum samen ongeveer 1.600 kerkgangers geteld, gespreid over verschillende vieringen, van de herdertjesmis tot de middernachtmis en de Oaseviering. Onder hen bevonden zich opvallend veel jonge mensen. “In Sint-Truiden zijn al kerken gesloten en er zijn minder kerkgangers dan tien jaar geleden,” zegt parochieassistent Johan Van Herck. “Maar we zien dat ouderen die wegvallen, worden opgevolgd door mensen uit jongere generaties. Dat zorgt voor een duidelijke verjonging en meer openheid.”
De Twintigers
Die verjonging wordt het meest zichtbaar in De Twintigers, een geloofsgroep voor jongvolwassenen die maandelijks samenkomt. “We zijn gestart met twee mensen,” vertelt Van Herck. “Bij de laatste bijeenkomst van het jaar waren we met twaalf.” Opvallend: het initiatief kwam niet vanuit de kerk, maar vanuit de jongeren zelf. “Zij vroegen expliciet om samen te kunnen komen.” Arnoud Nijssen (31) is een van de vaste deelnemers. “In het begin spraken we vooral over waarom we opnieuw naar de kerk kwamen en wat geloof voor ons betekent. Vandaag werken we rond thema’s. In de vastentijd gaat het bijvoorbeeld over vasten. Voor mij biedt geloof veel steun in het dagelijkse leven, maar daar is weinig ruimte om met leeftijdsgenoten over te praten. Als je dieper wil gaan dan gewoon een kaarsje branden, is deze groep een goede optie.”
Ook een anonieme 19-jarige deelnemer herkent die nood aan verbinding. “Ik heb maar één keer meegedaan, maar het gaf me meteen een goed gevoel. Ik was wel gelovig, maar ging niet naar de eucharistie. Ik dacht dat thuis bidden ook volstond, tot ik merkte dat ik andere gelovigen miste. Het is bemoedigend om te weten dat je niet alleen bent met je twijfels.”
Andere jongeren voelden zich eveneens snel thuis. Rebecca spreekt over een open sfeer waarin geloof bespreekbaar is, terwijl Naomi vertelt hoe haar zoektocht pas enkele jaren geleden begon. “Ik ben niet gelovig opgevoed, maar sinds 2021 voelde ik dat het geloof sterker werd. Ik begon zelf de Bijbel te lezen en kwam ongeveer een jaar geleden in de groep terecht.” Voor Arnoud draait die hernieuwde belangstelling om houvast. “In moeilijke tijden geeft geloof zekerheid. Het idee dat er iemand is die je graag ziet en dat het uiteindelijk goed komt, is voor veel jongeren belangrijk.”
Breder fenomeen
Die lokale signalen passen binnen een bredere trend, bevestigt Bisdom Hasselt. Volgens Liesbet Corvers, bischoppelijk gedelegeerde voor jongeren, is er de voorbije jaren een duidelijke toename van jonge gelovigen. “We hebben onlangs met onze pastorale diensten samengezeten rond jongeren en nieuwkomers, en het viel meteen op: het gaat niet langer om enkelingen. Het is een opvallende groep geworden.” Die beweging kwam vooral de voorbije twee jaar op gang en wordt vaak gevoed via sociale media. “Jongeren worden geraakt door filmpjes, getuigenissen of boodschappen die ze doorgestuurd krijgen van vrienden, of door bekende figuren die openlijk over hun geloof spreken. Wanneer ze bij ons aankloppen, zijn ze meestal al onderweg.”
De stijging is ook zichtbaar in het aantal catechumenen, mensen die zich voorbereiden op het doopsel. Dit jaar telt het bisdom 28 catechumenen, van wie er 20 tussen 15 en 25 jaar oud zijn. “Zij worden tijdens de paaswake gedoopt, en daarnaast is er nu al een lijst met mensen die volgend jaar het doopsel zullen ontvangen. Ook het aantal jongeren dat expliciet om het vormsel vraagt, neemt toe.”
Dat lijken verwaarloosbare cijfers maar volgens Corvers gaat het hier om de mensen die hiervoor niks met het geloof hadden. Een grotere groep, deze van de herontdekkers, blijft onder de radar. “De catechumenen zijn mensen die iets officieel in orde willen maken en dus in onze systemen terechtkomen. Maar daarnaast is er een grote groep ‘herontdekkers’ die onder de radar blijft. Soms zijn ze wel gedoopt, maar hebben ze jarenlang niets met geloof gedaan. Nu herontdekken ze dit geloof en voelen ze zich dichter bij het geloof staan. Die toename voelen we heel sterk.” Ook in het onderwijs merkt ze signalen. “Een godsdienstleerkracht vertelde me onlangs dat leerlingen hun eigen bijbel meebrengen naar de les. Dat zegt iets.”
Volgens Corvers zijn jongeren vandaag vooral op zoek naar houvast en zingeving. “Ze stellen existentiële vragen: wat vraagt Jezus van mij, wat vraagt geloof van mij? Je ziet soms een grotere aandacht voor liturgie en rituelen, maar dat zegt niets over politieke overtuigingen. Een terugkeer naar geloof wordt soms verkeerd gelinkt aan een bepaald gedachtengoed, terwijl het in essentie om zingeving gaat.”
