Wie dacht dat met een nieuw bestuur eindelijk politieke rust zou komen in Sint-Truiden, komt van een koude kermis thuis. Dat werd in 2025 meer dan bewezen. De spanningen van de verkiezingen zijn nooit verdwenen en werken door in de gemeenteraad, in de oppositie én in de manier waarop het bestuur communiceert. Wij maakten het verslag op van één jaar nieuw bestuur in Sint-Truiden.
Al een jaar wordt Sint-Truiden bestuurd door burgemeester Ludwig Vandenhove (Vooruit). Het eerste jaar stond duidelijk in het teken van zoeken: de installatie van het nieuwe bestuur, de verhuis van een groot deel van de administratie naar Stayen en het uitzetten van een nieuwe inhoudelijke koers en een nieuw meerjarenplan. Maar dat betekent niet dat er nog niets is beslist. Inhoudelijk zet de meerderheid vooral in op de afwerking van bestaande dossiers, zoals het saneren van het stort van Melveren, de restauratie van ’t Speelhof en het zoeken naar een oplossing voor het administratief centrum. Het bestuur houdt zichzelf voor dat financiële voorzichtigheid en de kerntaken (netheid, onderhoud en basisdienstverlening) centraal staan. Grote prestigeprojecten blijven uit, want er is geen geld. Dat gebrek aan middelen kwam al meermaals scherp naar voren en zorgde ook voor onenigheid binnen de meerderheid. Bijvoorbeeld in het dossier rond de gratis schoolmaaltijden van minister Caroline Gennez, waarin Günther Dauw (N-VA) zijn ongenoegen uitte omdat het subsidiedossier was ingediend.
Iedereen in de Truiense politiek is zoekende. Zowel in de meerderheid als oppositie en dat zorgt voor een enorme profileringsdrang.
De politieke crisis rond de gratis schoolmaaltijden barstte los toen bleek dat de stad voor het Vlaamse project van minister Gennez 400.000 euro subsidies kon krijgen, maar daar zelf 300.000 euro tegenover moest zetten — geld dat er volgens schepen van Financiën Gunther Dauw niet is. Dat leidde tot zware spanningen binnen de coalitie, met zelfs een dreiging tot uitstap van N-VA, omdat Dauw naar eigen zeggen niet op de hoogte was. Het dossier was ingediend door schepen Katrien Bomans (WOW), met de zegen van burgemeester Vandenhove. Uiteindelijk overleefde het bestuur de crisis door af te spreken dat het project geen extra budget mag kosten en dat bestaande initiatieven, personeel en sociale-economieprojecten als ‘eigen bijdrage’ worden ingebracht.
The call is coming from inside the house
Het incident rond de schoolmaaltijden legt het scherpste probleem binnen de Truiense meerderheid bloot: een gebrek aan vertrouwen en een voortdurende zoektocht naar profilering. Die situatie wordt onderstreept door de communicatie rond het parkeerbeleid. Bij de aankondiging van de nieuwe parkeertarieven kwam er veel oproer uit de Truiense middenstand, vooral omdat er niet vooraf was gecommuniceerd met horeca- en middenstandsorganisaties. De uitleg luidde dat het bestuur informatielekken wilde voorkomen en verhinderde dat foutieve info zou circuleren.
De voorbije jaren werd zowel het vorige als het huidige bestuur, én de administratie, geplaagd door lekken. Vaak wordt informatie verdraaid door opiniemakers. Het is duidelijk dat bepaalde leden van de gemeenteraad nog steeds politieke winst proberen te boeken via die methode. Dat zorgt voor wantrouwen binnen de gemeenteraad én binnen de meerderheid. En dat is nefast voor een beleid dat voor een groot deel bestaat uit politieke neofieten.
Truiense politici die proberen te scoren via anonieme facebookprofielen of opiniemakers, gaan moeilijke jaren tegemoet.
Het lijkt er dus op dat het grootste gevaar voor de stabiliteit van het Truiense bestuur uit de eigen rangen komt. Dat wantrouwen leidt tot miscommunicatie tussen coalitiepartners én naar de Truienaar.
The duty of the opposition is to oppose
In de oppositie heeft Vlaams Belang zich duidelijk gepositioneerd als leider van de Truiense oppositie. Ze zijn vaak de eerste om zich vast te bijten in inhoudelijke dossiers zoals het meerjarenplan. Bovendien dienen ze snel klachten in tegen het bestuur, zoals in het dossier rond schepen Marijn Ghys, en vooral tegen burgemeester Vandenhove, die meermaals verwees naar het racistische of collaboratieverleden waarmee Vlaams Belang soms wordt geassocieerd.
Hun zwakke plek is hun relatief nieuwe en onbekende fractie onder leiding van ingeweken West-Vlaming Patrick Vanparys. Hij neemt het voortouw lokaal, terwijl het Vlaams Parlementslid, nochtans het bekendste gezicht,zich op haar parlementair werk focust.
De oude oppositiestijl die Vooruit vorige legislatuur aanmat met veel op de man spelen en (verkeerde) info lekken aan opiniemakers, werkt duidelijk niet meer.
CD&V kampt dan weer met het feit dat de partij jarenlang deel uitmaakte van het bestuur en nu oppositie moet voeren. Dat is een moeilijke oefening: hoe val je een financieel beleid aan dat je deels zelf vorm gaf? We zien dat CD&V teruggrijpt naar de thema’s die ze al tijdens de verkiezingen probeerde te claimen: onveiligheidsgevoel, overlast, enzovoort. Online krijgt dit soms weerklank, maar vooral bij individuele leden van de achterban die zich duidelijk klaarstomen voor een plek op de lijst. Maar het mist voorlopig de grote impact.
CD&V speelt, zelf of via bevriende opiniemakers, op de man, vooral op burgemeester Vandenhove. Ze schilderen hem af als een oude, incapabele man en zijn niet vies van een relletje in facebookcomments. Ook het succes hiervan is beperkt. Van de leiders van je gemeente verwachten de meeste mensen een ander niveau.
Het hardnekkige gerucht dat Vandenhove de laatste twee jaar van de legislatuur niet zal uitdoen, speelt CD&V in de kaart. Opnieuw is het de meerderheid zelf die een gevaar is voor haarzelf door dit gerucht in leven te houden. Laten we dus even orde op zaken stellen. Vandenhove en Vooruit ontkennen formeel dat dit plan op tafel ligt. Aan de andere kant hebben verschillende leden van de meerderheid al aangegeven dat zij ook hebben opgevangen dat Vandenhove vroegtijdig wil stoppen. Later hierover meer.
Waar CD&V wél scoort, is wanneer ze nieuwe dossiers oppikken: de Batopin-punten in de deelgemeenten, verkeersproblemen in de Lenaertsstraat. Dat nieuwe gezichten zoals Remco Schoofs daar het voortouw nemen, is geen toeval: wie niet vastzit in oude vetes, kan constructief oppositiewerk voeren.
Vlaams Belang scoort op de inhoudelijke dossiers. CD&V op de volkse.
Truiense middenstand als nieuwe zwevende kiezer
Een nieuwe breuklijn na één jaar is die bij de middenstand. De relatie tussen de middenstand en het nieuwe bestuur is stroef en dat heeft veel te maken met het feit dat Ludwig Vandenhove de sjerp draagt. In tegenstelling tot zijn voorgangers is hij niet geneigd kleine onduidelijkheden rond vergunningen zomaar door de vingers te zien om ondernemers te paaien. Wie een evenement in Sint-Truiden wil doen moet en zal de juiste vergunningen hebben. Zo wou Vandenhove persé contact met het Agentschap Natuur en Bos voor het sleefestijn dat recent plaats vond. Ook de Bloesembar heeft aan Vandenhove maar een koele minnaar en moest inboeten aan aantal evenementen die ze mochten doen. Dit alles maakt dat Vandenhove niet echt graag gezien is bij de gemiddelde Truiense ondernemer. Tijdens de verkiezingen wist WOW hierop goed te scoren door tegen handelaren, ondernemers en horeca te stellen dat Vandenhove niet hun voorkeur genoot als coalitiepartner. Het is een publiek geheim dat de partij daarmee veel klassieke Open VLD-kiezers aantrok.
De Truiense middenstanders en horeca gaan onzekere tijdens tegemoet. Wie hen oplossingen kan aanbieden, wint nieuwe kiezers.
Maar die kiezers kijken nu beteuterd toe. Want zij zagen deze uitspraak als een belofte dat Vandenhove geen burgemeester zou worden. Met als gevolg dat de Truiense horeca en handel heel gevoelig is voor de beslissingen van dit bestuur. Het plaatsen van banken voor het monument op het Sint-Martenplein is daar een goed voorbeeld van. Hier werd al jaar en dag fout geparkeerd maar dit werd gedoogd. Vandenhove liet banken plaatsen zodat dit niet meer kon. Iets wat leidde tot grote irritaties bij de middenstanders in de Stapelstraat. Ondanks het succes van de kerstmarkt is het ongenoegen nog steeds groot. Vooral het nieuwe parkeerbeleid was een bittere pil. Ook de verhuis van de kerstmarkt naar de Groenmarkt en het idee om te werken met standjes van “de betere restaurants” viel niet overal in goede aarde. Het ondernemerscongres was misschien wel goed georganiseerd maar achteraf werd onder de Truiense ondernemers veel gefluisterd.
Samen met de economische vertraging zorgt dit voor frustratie, maar ook voor een opportuniteit: wie deze groep weet te charmeren, kan bij de volgende verkiezingen scoren. En de manier waarop dit kan, is simpel: Sint-Truiden weer op de kaart zetten als gezellige stad die de moeite is om te bezoeken.
Kleine minderheid online vs de rest
Een collega vroeg me onlangs: “Waarom vechten die alles uit op Facebook?!”
Het nieuwe jaar is amper begonnen en de eerste Facebookrelletjes zijn alweer voorbij. Een eenzame lege fles op het stationsplein stond symbool voor een ‘wanbeleid’, terwijl in werkelijkheid de stadsdiensten dagelijks passeren maar tijdens het verlof soms trager.
De vermeende “golf van daklozen” wordt door alle instanties van OCMW, lokale politie tot daklozenorganisaties tegengesproken. Het aantal dak- en thuislozen is net zoals overal toegenomen. Maar niet met de getalen die worden beweerd. Ondertussen zijn al noodwoningen in gebruik via Wonen in Limburg. Douglas komt naar Sint-Truiden, maar tegelijk worden leegstaande panden geteld. Behalve op de pleinen, die wel goed draaien.
Wie via sociale media naar de staat van Sint-Truiden peilt, ziet een stad die zogezegd dood is. De realiteit is anders. Ondernemers blijven investeren zoals Falcomotive die voor onze stad koos en organisaties zoals de Trudofederatie brengen steeds meer mensen samen, met een overvolle kerk tot gevolg. De Après-Ski trok nationaal nieuws met BV’s als Ward Lemmelijn die onze stad bejubelt als warme en gezellig.
Een simpele nieuwjaarsboodschap aan de Truiense politiek dringt zich dus op:
Het is niet omdat je scoort met één Facebookpost die misschien 500 mensen bereikt, dat de overige 41.243 Truienaren het met je eens zijn.
Eén kritische opmerking maakt van iemand geen politieke vijand. En het is niet omdat één opiniemaker je bejubelt, dat je goed bezig bent. Maar bovendien, de grootste vijand van onze stad, is de manier waarop hier aan politiek wordt gedaan.
Team Sintruin Begot wenst alle Truienaren een gezond en voorspoedig 2026 toe. Wij zullen ons blijven inzetten met correcte berichtgeving en waarheidsgetrouwe inzichten in de Truiense politiek. Blijf ons zeker volgen!
